Productiviteit in projecten

Wie werkt er tegenwoordig niet in projecten? En wie is het oneens met mijn stelling dat er vaak veel te veel geld wordt uitgegeven aan 'iets' (i.e. het resultaat)? Mijns inziens kan of het 'iets' veel meer worden of het geld dat je er aan uitgeeft veel minder. Kortom: baanbrekende productiviteitswinst is niet per definitie een illussie.

Normaliter is er in dit verband veel aandacht voor processen, tooling et cetera, maar zijn sociaal-organisatorische maatregelen opvallend ondergewaardeerd. In het artikel Vooroordelen frustreren projectresultaat beschrijven een collega en ikzelf 4 foutieve paradigma's/aannames die productiviteit in projecten negatief beinvloeden, waarbij juist de 'human-side' van productiviteit centraal staat.

De contra-productieve paradigma's zijn:

1. Meer mensen genereren meer output.
2. Multitasken is effectief.
3. Iedereen is gelijk.
4. Ruimte taakschattingen vergroten de kans op projectsucces.

De oplossing is eenvoudig: zet een aantal vastgeroeste (aan mens-zijn inherente) ideeën op de helling! Ik ben van mening dat we het hier over productiviteitwinsten van minimaal (!) 100% hebben, maar hoor graag wat de tegenargumenten (of juist aanvullingen) zijn.

Rol management bij projectfalen

Het projectmanagement wordt doorgaans genoemd als belangrijkste factor voor projectsucces. Vreemd genoeg worden de oorzaken van projectmislukkingen bijna altijd toegeschreven aan externe, niet of nauwelijks te beïnvloeden factoren die buiten bereik van de projectmanager liggen. In een artikel dat ik samen met een collega in IPMA-vakblad Projectie heb gepubliceerd (april 2009) betogen we dat projectmanagers - vaker dan men wil beseffen - zelf de voedingsbodem voor 'failure' creëren.

Klik op de bovenstaande afbeelding om het artikel in PDF-formaat te lezen/downloaden.

Blog geboren!

Welkom op mijn net geboren blog!

Inmiddels ben ik sinds 1.5 a 2 jaar aan het werk als 'business consultant' (met name op het gebied van projectportfolio-, programma- en projectmanagement). Mooiste daaraan vind ik niet eens het werk op zichzelf, maar juist alles er om heen; de sociale processen binnen organisaties c.q. programma's/projecten, de politiek die speelt, hoe sommige mensen zichzelf verbluffend genoeg in stand weten te houden, de mate waarin veranderinitatieven steeds opnieuw falen enzovoort.

Als eigenwijze, jonge hond in het vak verbaast het me vaak hoe makkelijk zaken als "vanzelfsprekend" en "zo werkt het nu eenmaal" worden gezien. Iedereen heeft tegenwoordig titels in bedrijfkunde en toch zijn er - positief geformuleerd - maar weinig organisaties die ik georganiseerd en succesvol zou willen noemen. Welke progressie maken we nu eigenlijk als adviseurs/managers?!

Op mijn blog lijkt het me leuk om met anderen een aantal van deze zaken te bespreken...